Enjoy your life, but don't forget your goals

Merhaba! Dün akşam resimleri düzenleyip sayfaya yüklemiş ama ne yazacağıma karar verememiştim. Bu sabah kahvaltıdan sonra, instagrama bakarken karşıma şu söz çıktı: Enjoy your life, but don't forget your goals! Evet hayattan zevk almayı bilmeli ama önümüze koyduğumuz hedeflerimizden ayrılmadan... Eğlenceli şeyler her zaman bizi olumlu yönde etkilemeli ama asla yapmak istediklerimize engel olacak boyuta ulaşmamalı. İşte bana hep soruyorsunuz, nasıl yetişiyorsun herşeye diye... Bazen zor oluyor bazen kolay... Kendini şartlayan biriyim, bir şeyi kafaya koyduğumda yapmazsam içim içimi yer. Örneğim bu hafta bir kongreye katılacağım ve sözlü sunumum var. Bugünümü ona ayıracağım, emek vermeden hayatınızda öncelik verdiğiniz şeylerde başarıya ulaşmak imkansız.  Çok soru geliyor, hatta bu aralar bu konuda yapılan tez çalışmaları bile var. Blogger olmak nasıl bir şey, blogger'lık iş olabilir mi diye? Sevgili Simla'nın yazısı bana ilham verdi (onunkini okumak için tık tık!). Ben de kendi adıma birşeyler yazmak istedim. Yapmam gereken ve severek icra ettiğim, çok uzun süredir emek verdiğim gerçek işimden apayrı, sosyal medyada yaptığım herşey benim için hobi olarak başladı ve hobi olmanın da bir adım daha ötesine geçmesini istemiyorum. Benim için sosyal medyadaki paylaşımlar, instagram snapchat neden çok eğlenceli biliyor musunuz? Çünkü yapmak zorunda olmadığım için, içimden geldiğinden yapıyor olduğum için. Yarın yapmamak, bitirmek, ya da o gün çok paylaşım yapmak, hepsi istersem, tamamen spontan. Sosyal medya paylaşımlarım beni olumlu yönde besliyor... Yoğun iş hayatım dışında, kendime ayırdığım boş zamanda, negatif enerjimi atmaya, çok sevdiğim modaya, insanlarla iletişime geçmeye, yenilikleri takip etmeye olan arzumu besliyor. Sadece bu... Önemsememek ya da ciddiye almamak gibi algılamayın, sadece hırstan uzak, tadını çıkarmak diyebilirim ben. Yoksa, hayata bakış açım nedeniyle rahatsız biriyimdir, ne yapıyorsam, aman böyle oluverdi demem, içime sinene kadar uğraşırım herşeyde:) Bir yemek yapıyorsam da bu böyledir, blog için resim çekerken de, ama en önemlisi işim için bir sunum hazırlarken de.... Çevremi de gözlemliyorum tabi ki, bu nedenle ben doğallığı arıyorum. Sosyal medyaya kişilerin yansıttığı dünyaların samimiyetini sorguluyorum, gerçek gelmeyenlere mesafeli yaklaşıyorum. Çünkü emek vererek, samimiyetle, içinizden geldiği için yaptığınız bir hobide size iyi gelen şeyleri yakınınızda tutmak istiyorsunuz. Örneğin, işim için bu geçerli değil, bazen ne kadar istesem de, bulunduğum ortam gereği, samimiyetsiz, ya da negatif enerji dolu insanlardan uzaklaşamayabiliyorum! Ama bu hobi olarak yaptığım sosyal medya paylaşımlarımda geçerli değil. Bu nedenle, bu yazıyı okuyup, blog yazmaya başlasam mı diye düşünenlere sesleniyorum. Gerçekten istiyor iseniz, blog açmak, instagram paylaşımı yapmak için bir saniye daha beklemeyin. Hobiler sizi besler, çok şey öğretir. Yurtdışında gördüğümüz örnekler gibi, eğer tüm hayatınızı adayacak, gerekli yatırımları yapacak ve hakkını vererek yapacaksanız bloggerlık da bir iş olarak kabul edilebilir. Ama bunun yanında hayatta asıl amacınız olan bir işiniz de olsun. Çünkü Türkiye'de yaşıyoruz, ve yarın neler yaşayacağımız belli değil... Ne yapıyorsanız yapın, içinizden geldiği için yapın, başkalarına mesaj vermeye çalışmak için, birşeyleri birilerinin farketmesini sağlamaya çalışmak için değil... Ama gerçek olmayan hayatları yansıtarak, hayatın merkezine bu paylaşımları koymak, dışarıdan özendirici bir hayatmış gibi görünse de, boşa harcanan zamandan başka birşey değil aslında. Bu nedenle yazımı başladığım sözle bitiriyorum: Enjoy your life, but don't forget your goals! Hedefin neyse, önceliğin o! Sonuna kadar onun için çabala. Ama sıkıcı bir insan da olma, çünkü hayattan zevk almak güzel:) 
Kazak/Sweater: Mango AW 15' burada-here
Jeans: Zara AW 15' burada-here
Atkı/Scarf: Chicwish benzeri-similar
Ayakkabı/Flats: Charlotte Olympia AW 14' benzeri-similar
Saat/Watch: Daniel Wellington burada-here
Bilezik/Bracelet: Kate Spade burada-here

Sevgiler, Cocobolinho

Comments

Anonymous said…
Selam coco! İstanbulda dis hekimligi 2. Sinif ogrencisiyim. Seni de 2 yildir takip ediyorum ve kesinlikle idollerimden birisin. Ogrenciligi cok cok zor olan bi meslekmis,daha 2. Senemde cok zorlaniyorum. Uykumu,derslerimi,odevlerimi ve sosyal hayatimi simdiden birbirine karistirmaya basladim. Ama boyle zamanlarda hep senin guler yuzlu suratini hatirlayip ilham aliyorum. Yapabilirim diye kendime inaniyorum. Bazen sana o kadaar cok sasiriyorum, universitede cok yogun bir isin var,kendi instagramin,bu blog, lifewithbloggers ve mutluyumcunku. Hepsine ve hayatina yetismen benim icin mucize gibi kesinlikle harikasin. Umarim bi gun seninle tanisip ozellikle mesleginle ilgili konusabilirim. Mesleginde cook guzel yerlere gelmen ve guzel enerjini kaybetmemen dilegiyle❤️
Dilan Saydam said…
Selam Cocobolinho;

Uzun süredir takip ediyorum seni, akademik bir insanın asosyal olmaması gerektiğine güzel bir örneksin. Ancak şunu eklemeliyim ki, her baba yiğidin harcıda değil. Başlayıp, bir türlü devamını getiremediğim kendi bloğumdan biliyorum. Gerek çalıştığın ortam, gerek sosyal mecralarda, özel hayatında bu durumu alkışlamayan, alkışlamayı bırak yoluna taş koyan insanlar olacaktır. Biz senin yanındayız :) Senden sonra Simla'yıda takip etmeye başladım, ve farkınız şu, negatiflikten uzak, yapmanız gerekenlere odaklanmış ve kendinizi motive ederken takipçilerinizde buna dahil ediyor olmanız. (Sizi Seviyorum:) Yüksek lisans çalışmalarımdan yorulduğum her vakit sizin sayfalarınız ve bloglarınız bana motivasyon kaynağı oluyor.
Başarılarının devamını diliyorum, Sevgilerimle ...

Anonymous said…
Merhaba! Sizi 1 yıldır takip ediyorum. Ve ben de Ege Üniversitesi öğrencisiyim. Okuduğum bölüm ödevi sınavı sunumu hiç bitmeyen bir bölüm. Aynı zamanda bir blog açmak istedim ve açtım daha aktif yazamasam da bir hayalimdi gerçekleştirmeye çalışıyorum. Sizi gerek snapte gerek instagramda takip etmeye çalışıyorum. Akademik kariyer de istediğim için siz gerçekten çok iyi bir örnek oluyorsunuz! Bu kadar şeye yetişmek her babayiğidin harcı değil! Maşallah size bu konuda hayranım 😇 sevgiyle kalın ! ❤️
Sevgili Cocobolinho sizi paylaşımlarınızı neden neden bu kadar kendime yakın ve içten olduğunu bir kere daha farkettim ki siz hayallerininin peşini bırakmayan gerçekci bir kişiliksiniz..Ne yazık ki günümüzde sizin gibi insanlara çok az rastlanır oldu ve ne mutlu ki sizin gibi düşünenen insanlar olduğu fikri insanı sosyal medya içinde olduğu kadar günlük yaşantımızda da yalnız olmadığımız ve yalnız olmayacağımız hissi veriyor ki bu da Ha Ri Ka bir duygu..Sizi yetiştiren Anne,Babanıza sevgi ve hürmetlerimi gönderiyorum ayrıca hayatınız ne denli yoğun ve zorluklarla olsa da sizi böylesine güzel şekillendirdiği için çok mutlu oldum:) Benzer zorluklar ve mutluluklarla hayatı gerçekleriyle yaşan insanların çoğalması umuduyla kocaman kocaman sevgiler ve saygılar:))
Betül Taşkın said…
Merhaba Gülnihal. Sana isminle hitap etmek istedim cunku uzun sure merak ettim ve ogrenmem biraz zaman aldi adini. Instagramda resimlerine bakmak beni gercekten mutlu ediyor. Snapchate sadece senin icin giriyorum diyebilirim. Senin de soyledigin gibi sen olani bize yansitiyorsun. Yapay degilsin. Yedigin ictigin degil gercekten seni mutlu eden ve hayatinin icinden seyleri paylasiyorsun. Sen bunlari paylasmaktan mutluluk duyuyorsun dolayli olarak da bizi mutlu ediyorsun. Hayata pozitif bakisin, bizi motive eden guzel mottolarin hep boyle devam etsin. Anneme instagram hesabi actik gecen yil. Ilk seni ekledim. O da seni taniyor:)) Hatta bazen seninle ilgili konusuyoruz:)
Ankara'ya geliyormussun sunum icin. Simdiden başarı ve bol sans dilerim.
P.S. I am sure you will reach your all goals without skipping every single happiness moment.
Ezgi said…
Snapte bahsetmissin ya sunumdu posterdi sizleri darliyorym bu ara diye aslinda tam tersi.: ) biz akademiklere de moral motivasyon oluyosun hatta akademik dunyayla ilgili daha cok snap ya da foto bile olabilir diye dusunuyorum. Docentlige gelince simdiden calismalarinda kolayliklar diliyorum :) sumunda da basarilar 💪